ŚWIĘCENIE POKARMÓW

Symbolika Wielkiej Soboty łączy się nieodmiennie ze Święconym, które –  poprzez złożone w nich pokarmy, zieleń i żółć ozdabiających je kwiatów  – samo będące wyrazem nowego życia, przepełnione jest symbolami.
Zaczynając od jajka, którego nie powinno zabraknąć, jako symbolu odradzającego się życia i Baranka złożonego na ołtarzu zbawienia człowieka. W koszykach wiernych, którzy przychodzą do kościoła poświecić pokarmy spożywane w niedzielne śniadanie Wielkanocne powinny znaleźć się także sól, jako symbol oczyszczenia i pieprz wyrażający gorycz ziół. Ponadto wspomnianym już ważnym symbolem, nieodmiennie kojarzącym się ze Świętem Zmartwychwstania Pańskiego powinien być korzeń chrzanu stanowiący wyraz Męki Pańskiej, a pokrojony w słupki – gwoździe, jakimi przybito Chrystusa do krzyża. Ponadto jest i chleb, przecież to ciało Chrystusa, które On złożył w ofierze, choć w święconym koszyku chleb jest symbolem obfitości i pomyślności. Podobnie kojarzone są wędliny i babka wielkanocna, które wkładane są do święconki jako symbol dobrobytu. W koszykach niektórych wiernych można znaleźć także twaróg symbolizujący jedność i zgodność, za które Chrystus oddał przecież życie. Jest zatem cała święconka symbolem odradzającego się życia, które miłością zwyciężyło ludzką niegodziwość.